To już końcówka ciąży a we mnie jest więcej wątpliwości niż było na początku. Niczego mi nie brakuje, mam kochanego mężczyznę, wsparcie rodziny.. jednak nie czuje się matką. Wiele moich koleżanek od samego początku ciąży kochało swoje maleństwo - czasami nawet bardziej niż swojego męża. Ja zaczynam być przerażona macierzyństwem. Nie czuje się na to gotowa, czy to czyni ze mnie złą osobę?
Nie wierze, że za kilka miesięcy powiesz do mnie "mamo", że będe za Ciebie odpowiedzialna i dopiero wtedy zrozumiem troskę rodzica względem dziecka.
Czy strach jest normalny? Do tej pory szukam odpowiedzi na moje pytanie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz